آنتریوم (Anthurium andraeanum) از آن گیاههایی است که همزمان لوکس، مجسمهوار و کمی نمایشی به نظر میرسد. بومی جنگلهای بارانی آمریکای مرکزی و جنوبی است و در طبیعت معمولاً بهصورت نیمهاپیفیت رشد میکند؛ یعنی ریشههایش دوست دارند در محیطی سبک، مرطوب و پرهوا قرار بگیرند، نه در خاک سنگین و خفه.
-
ویژگی ظاهری: برگهای پهن، چرمی و براق دارد و مهمترین جذابیتش اسپاتههای قرمز، صورتی، سفید یا حتی سبز با فرم قلبمانند است. ظاهرش مرتب، رسمی و بسیار چشمگیر است؛ برای فضاهای مینیمال یا لوکس عالی است.
-
نور: به نور روشن و غیرمستقیم نیاز دارد. نور زیاد اما فیلترشده باعث گلدهی بهتر میشود. نور مستقیم شدید میتواند برگها و اسپاتهها را بسوزاند، و نور کم معمولاً باعث کاهش گلدهی و رشد کندتر میشود.
-
آبیاری: آنتریوم خاک همیشه خیس را دوست ندارد. باید وقتی لایهی بالایی خاک کمی خشک شد آبیاری شود. آبیاری بیشازحد خیلی سریع باعث زردی برگ، پوسیدگی ریشه و از بین رفتن شادابی گلها میشود. آبِ اضافی حتماً باید از گلدان خارج شود.
-
رطوبت: عاشق رطوبت بالا است. در هوای خشک، نوک برگها ممکن است قهوهای شود و گیاه از کیفیت ظاهریاش بیفتد. رطوبت حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد برایش ایدهآل است. استفاده از بخور یا قرار دادن کنار گیاهان دیگر کمککننده است.
-
خاک: خاکی سبک، بسیار زهکشدار و پرهوا میخواهد؛ ترکیبی از پیتماس، پرلیت، کوکوپیت، کمی پوستکاج یا چیپس چوب برایش مناسب است. خاک سنگین و فشرده دشمن آنتریوم است.
-
دما: دمای ۱۸ تا ۲۸ درجه برایش مناسب است. به سرما حساس است و نباید در معرض باد سرد، کولر یا نوسان دمایی شدید قرار بگیرد.
-
سمیت: سمی است. مانند بسیاری از آروئیدها، حاوی کریستالهای اگزالات کلسیم است و در صورت جویده شدن میتواند باعث سوزش دهان، تحریک گلو و ناراحتی گوارشی شود.
نکته طلایی: آنتریوم برای اینکه ظاهر عالی و گلدهی بهتر داشته باشد، به ثبات محیطی نیاز دارد؛ یعنی جابهجایی مداوم، تغییر ناگهانی نور و آبیاری نامنظم خیلی زود روی آن اثر میگذارد. اگر برگها کدر شدند، با یک دستمال نرم و مرطوب تمیزشان کنید تا هم زیباتر شوند و هم بهتر فتوسنتز کنند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.